inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66207):

Spijt

De wind waait gierend langs mij heen
Golven klotsen tegen de kade
Ik staar naar het ziekenhuis waar jij je laatste adem uitblies
Heel in de verte
Ik voel spijt
Van dingen die ik niet meer voor je heb kunnen doen
Ik ben de spijt
Ben jij mijn vergiffenis?

De wind waait harder
Even voelt het alsof mijn lichaam verdwijnt
Ik alleen nog maar een ziel ben
Een ziel vol van spijt
De zon breekt door
Als blijk van jouw aanwezigheid
Mijn droevige mond glimlacht even
Het teken is mij duidelijk
Je hebt mij vergeven...

Schrijver: M. Bos, 6 jan. 2018


Geplaatst in de categorie: individu

3,0 met 2 stemmen 82



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)