inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66136):

Lied van de innerlijke stilte (tsunami)

Vanuit de innerlijke stilte
Verbergt iemand zijn gezicht
Komt een kind stampend tot stilstand
Vanuit de stilte
Sterf ik verticaal en koud
Plukt een broer
Het laatst levend gras

Vanuit de innerlijke stilte
Geven Sanches en Eleadora niet op
Yana Kantule bereidt zijn vuur kijkend naar
Lichamen langs de rivier Bayano
En mijn liefste dwaalt met verwarde haren
Van Mount Pinatubo

Urracca graaft zijn woede op
Bij de deuren van de armen
Moeder aarde mompelt
Een gebed
Dan zingen de krekels
En bedrijven de liefde

Een golf van water
Is hun antwoord.

... een regel uit een gedicht van een mij helaas onbekende schrijver was de inspiratie voor "Lied van de innerlijke stilte (tsunami)" ...


Zie ook: http//www.rudolfvanveluwe.nl

Schrijver: Rudolf van Veluwe, 11 jan. 2018


Geplaatst in de categorie: woede

4,3 met 3 stemmen 125



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)