inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66281):

Flarden blijven flarden

Het spervuur van de media overstijgt
wat een mens nog kan bevatten.
Elk uur van de dag waait er van alles uit.
Wat recht is en wat krom. Het maakt
van je hoofd een druipsteengrot. Er
klinkt een vreemd soort samenzang.
Onheil staat soms al op de gang.

Flarden grijpen in elkaar. Het blijven
flarden. Ze bereiken het geheugen niet.
Ze komen niet veel verder dan de rand
en hangen daar dan ergens rond.
Het worden nooit herinneringen.

Je voelt de last van al dat roepen bij
wat je denkt en doet. Een hersenpan
geschrobd, maar hoe, die de wereld
weer met overzicht aanschouwt.

Schrijver: J.M.M. Willemen, 12 jan. 2018


Geplaatst in de categorie: maatschappij

1,0 met 2 stemmen 59



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)