start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1491)
algemeen (1894)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (173)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1015)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (300)
liefde (7898)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (700)
mannen (124)
media (18)
milieu (129)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (454)
mystiek (477)
natuur (2478)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1217)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (222)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (273)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66650):

Wig

Ruim een maand geleden, aan de telefoon werd
het pleit beslecht. De dwang, de schuld, de boete,
de gedachten die een wig dreven, het ziekelijke
moeten. Wat speels begon werd een gevecht,
en twee verloren. Ik was moe gestreden.

Wat moet je met een geest die je continu
opzadelt met je verleden? Ik kan je vertellen van hoe
de schuld de liefde verdreef, hoe liefde je dorst
tot je naakt bent, over hoe ik alleen achter bleef.

Maar ik heb haar verlaten. We vertoeven beiden in
het vriendschappelijke niets. Eens pompte ik lucht
in de banden van haar fiets. Nu zal ze me haten.

O liefde waar ben je gebleven? Waarom duurt het
altijd zo kort, waarom is het maar voor even?

... dit gedicht is het sluitstuk van een liefde, en tegelijkertijd een eerbetoon aan Menno Wigman, in de vorm van een typisch 'wigmaniaans' sonnet ...

Schrijver: Bas Nevink, 10-02-2018


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 144 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)