start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3225)
adel (48)
afscheid (1718)
algemeen (1891)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5155)
erotiek (632)
ex-liefde (574)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2475)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1088)
internet (85)
jaargetijden (1484)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (582)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9156)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (138)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (778)
natuur (3020)
ollekebolleke (208)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1310)
overlijden (1210)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (334)
psychologie (4075)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (237)
sport (323)
sterkte (68)
taal (835)
tijd (1471)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (184)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (541)
vrijheid (855)
vrouwen (400)
welzijn (437)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66684):

Verdwenen

Neem me mee, laat mij hier niet
zo staan hier bij jouw steen
Het voelt zo koud, zo heel erg koud
ik voel mij eng alleen

Ik sleep mijn voeten, voort en voort
ik heb geen richting meer
ik loop hier doelloos, struikel steeds
geen hand pakt mij meer op

Na zoveel jaar van jij en ik
breekt de dood ons op
maakt jou weer jij, dus mij weer ik
geen twee, alleen maar één

Dit maakt het woord verdriet
te klein, te nietig, ja te zwak
mijn hele lijf verlangd naar jou
mijn hart doet razend zeer

Neem me mee, laat mij niet los
ik voel alleen maar steen
Het voelt te koud, zo heel erg koud
ik sta hier eng alleen.

... Na een heel leven samen komt er een tijd dat de een eerder gaat dan de ander. ...

Schrijver: Mirjam van der Meer, 16-02-2018


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 138 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)