inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67731):

Witte waterlelie

Tegen het serene wateroppervlak
Dat haar spiegelt en schraagt
Oogt zij meegaand doch onberoerd
Glimlacht zij onzichtbaar naar een kind
Dat onverdorven genoeg is om het op te merken
Zingt zij nauwelijks hoorbaar naar een oude dame
Die rijp genoeg is om het te kunnen horen
Voor kwaadwillenden en boosaards
Sluit zij goedhartig haar bloemen
Opdat zij haar schoonheid niet zullen verdoemen...

Schrijver: M.Bos, 21 nov. 2018


Geplaatst in de categorie: natuur

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 57



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)