inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67782):

Liszthaus Weimar

Zijn schrijftafel, zijn Bechstein, zelfs zijn bed –
het licht valt theatraal door roodgroene gordijnen.
Ieder moment kan hij op dit toneel verschijnen,
in dit vertrek, want beneden hebben wij belet

gevraagd vandaag in zijn ruimte en tijd te zijn en
misschien te horen hoe hij een Petrarcaans sonnet
op bevlogen wijze zodanig in muziek heeft omgezet,
dat Weimar bij de eerste toetsaanslag gaat zwijmen.

Zo voelt dat in het Ilmpark, op deze nazomermorgen,
bij de entree van zijn woning, achter groen verborgen.

In een zijkamer betuigt tegen de wand een fan
avant la lettre gekalligrafeerd haar muzikaal ’Eljen’.

Menige daguerreotypie toont zijn titanesk portret.
En ik fotografeer digitaal zijn net opgemaakte bed.

Schrijver: Martin Kageling, 27 nov. 2018


Geplaatst in de categorie: muziek

4,0 met 1 stemmen 69



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Olean
Datum:27 nov. 2018
Bericht:Een welluidend portret, Martin!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)