inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67792):

Pelgrimsjaren

(Franz Liszt, Les jeux d’eau à la Villa d’Este)


Plotseling is hij weer uit de salons verdwenen,
waar zijn spel snel plaats maakt voor speculatie:
hij speelt nu wel hemels, maar heeft de reputatie
weer onverwijld de wijk te nemen na het verlenen

van zijn liefdesgunsten, om daarna de congregatie
te smeken hem toch in Gods gratie aan te nemen,
die zo ootmoedig voor zijn Schepper is verschenen,
ter compensatie voor zijn wereldse temptatie.

Ik reis hem achterna vanuit devoot vereren
(koste wat het kost, ik moet hem horen spelen)
tot aan zijn waterrijke villa in zuidelijker sferen.

Wind en fonteinen doen de atmosfeer mousseren.
Ik klop keer op keer, eer zijn knecht komt mededelen:
’Luister, heer, de maestro is nu aan het musiceren.’

Schrijver: Martin Kageling, 28 nov. 2018


Geplaatst in de categorie: muziek

4,0 met 2 stemmen 61



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)