inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67713):

OUDE TALEN

Gepensioneerd docent – hij kuiert door de stad
en ontmoet zodoende nog wel eens zijn oud-pupillen,
zij groeten hem verrast en schetsen hem welwillend
hoe zij na hun eindexamen vol goede moed het pad

begonnen waren af te leggen, dat met de grillen
geplaveid was die het lot voor hen in petto had:
kinderen en carrière, fortuin en dood – alles wat
hem plotseling diep onder zijn huid doet rillen.

Hij ziet zich nog staan voor het bord in het lokaal,
met een hoofd vol idealen, vol kennis en verhalen,
belerend, onderhoudend en beoordelend in cijfers.

Dat hij destijds niets had bevroed van wat hun allemaal
te wachten stond, voelde hij nu als een vorm van falen,
maar wat doe je met oude talen of gestorven schrijvers?

Schrijver: Martin Kageling, 8 dec. 2018


Geplaatst in de categorie: school

3,0 met 2 stemmen 197



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Max
Datum: 1 jan. 2019
Bericht:Bij 't zien voel ik, ex-classicus, geen falen
plusquamperfectum telt niet in hun praesens
futurum zijn zij, beelddoordrenkte wezens
wat weten zij nog van klassieke talen

Plato, Cicero, Catullus' verzen
Herodotus' beschrijving van de Perzen,
Metamorfosen van Ovidius
of de Aeneis van Vergilius?

Ik kijk hen enigszins meewarig na
schud het hoofd en denk aan Seneca...

Naam:MdL
Datum:12 dec. 2018
Bericht:Meneer, uw lessen waren memorabel,
grammatica: een ware odyssee,
nochtans beproefd voor mythe en voor fabel,
wees gerust, ik draag ze met me mee

Naam:geeraardt
Datum:10 dec. 2018
Bericht:Melancholische bespiegeling. Tja, door velen vergeten, door sommigen gedragen. Door anderen weer opgehaald.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)