start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3207)
adel (48)
afscheid (1711)
algemeen (1883)
bedankt (139)
biologie (66)
dieren (687)
discriminatie (111)
drank (218)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5134)
erotiek (632)
ex-liefde (573)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2458)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2707)
heelal (245)
hobby (80)
humor (1289)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1084)
internet (85)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (444)
lichaam (348)
liefde (9133)
lightverse (1092)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (866)
mannen (137)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (430)
muziek (548)
mystiek (768)
natuur (3004)
ollekebolleke (202)
oorlog (688)
ouders (333)
overig (1292)
overlijden (1202)
partner (217)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (333)
psychologie (4068)
rampen (149)
reizen (544)
religie (1227)
schilderkunst (284)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (146)
spiritueel (227)
sport (322)
sterkte (67)
taal (828)
tijd (1462)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (269)
valentijn (94)
verdriet (1105)
verhuizen (52)
verjaardag (184)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (535)
vrijheid (854)
vrouwen (400)
welzijn (433)
wereld (534)
werk (152)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (339)
ziekte (794)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68019):

Weet je nog ?

De dag dat je ons warme bed verliet ,
mijn ogen half gesloten
deden alsof ik nog sliep.
Zo lag ik je stiekem te begluren
in het tegenlicht van d’ochtenduren.

Je nachtkleed dat langzaam van je schouders gleed
en elk lijntje van je lijf ging volgen
tot op je heupen,
de ronding van je billen,
ik hoefde het witte linnen
niet op te tillen.

Door mijn wimpers heen bleef ik verlangend kijken
kneep het beeld al knipperend weg
maar jouw mooie zijn
zou maar niet wijken
een spel van schaduwen in het licht
dat schuin door het raam
naar binnen viel ,
een roze schijn op jouw gezicht.

Je stil en traag bewegend kleden
zoog me in je vast
door mijn geloken ogen
voelde ik jouw lichaam
dieper en dieper op de tast.

Zoveel tederheid
daar kan geen mens ooit tegen
Dus verweer ik mij
sluit mijn ogen
blozend en verlegen ... !

Schrijver: Katty, 31-07-2018

katty.wijnsatpandora.be


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 37 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)