inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68062):

VIJFDE MARIALEGENDE

STELLA MARIS


Niets zo onrustbarend als het kustgebied.
Op lichte wieken wentelt de vissersplaats
van donkere duinenrij tot ver buitengaats,
waar elementen versmelten tot verschiet.

Jong als ik toen was, voelde het toch al laat
om me heen, zo nazomers, vol oud verdriet,
dat nooit eens door dagelijks geluk teniet
gedaan werd – een wereld in schaduwstaat.

Het leven leek beheerst door wachten,
op de hoek van land en lucht en water,
mijn blik altijd verzand in vergezichten.

Het was een sterbezaaide meinacht en
ik liep met haar het duinpad af naar later,
toen ik voor het eerst de zee zag lichten.

Schrijver: Martin Kageling, 23 jan. 2019


Geplaatst in de categorie: religie

3,0 met 1 stemmen 55



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Antonia
Datum:23 jan. 2019
Bericht:heel apart omschreven groetjes


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)