inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68233):

ZON UIT NACHT EN AARDE (Lapis Philosophorum)

Kom je vertellen hoe het was
in 't hart der aardse duisternissen
toen niets nog was dan leem en modderplas,
moeras van rottend hout, misschien wat hagedissen
van 't schaduwrijk - dit broeiend zwarte reservoir
vol vochtigheid van vóór het vuur
jij steen van nacht en evenaar?

Heeft jouw instinct zich in die lange duur
van vóór het licht zo scherp verdicht
tot ogen van de tijger, spiedend
door peilloosheden van de nacht gericht?
Gevaarlijk als die nacht, gevaarlijk die de schat bewaarde
verscholen tussen wortels, woud
jij steen uit nacht, uit aarde?

Was jij het zaad der kennis, ouder nog dan oud,
een eeuwenlang bewust bedolven
zonnelicht? Gestage, traag gegroeide waarde -
Moest vuur eerst door jouw grondstof golven
die in eeuwenlang gekookte duur bedaarde
opdat jouw diepste grond geadeld werd
jij steen uit zon en nacht en aarde?

En spreekt jouw glans, zacht als een hert
het lang verhaal van stille wegen,
van 't moeizaam pad naar de onsterfelijkheid
die alle tijdelijkheid heeft overstegen,
van 't kille slijk dat lijdzaam goud en warmte baarde
jij ogenlicht uit zonnelicht –
jij Steen uit Nacht, van Zon en Aarde?

18 juli 2005
Uit: Tropenjaren (serie van drie) /The Call


Zie ook: https://www.dichters.nl

Schrijver: Lilian Muileman, 29 jan. 2019


Geplaatst in de categorie: filosofie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 26



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)