start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3226)
adel (48)
afscheid (1719)
algemeen (1894)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5157)
erotiek (632)
ex-liefde (575)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2480)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (91)
individu (1087)
internet (85)
jaargetijden (1492)
kerstmis (464)
kinderen (778)
koningshuis (75)
kunst (583)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9159)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (139)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (779)
natuur (3023)
ollekebolleke (210)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1316)
overlijden (1212)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (335)
psychologie (4077)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (240)
sport (323)
sterkte (69)
taal (835)
tijd (1471)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (186)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (542)
vrijheid (855)
vrouwen (401)
welzijn (439)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68306):

Hun gevel huilde gisteren waterlanders

Deze dag heeft een kraag opgezet
de herfst kent die noodzakelijkheid.
De winter houdt zich nog verborgen
het talud ligt in alle rust zonder zorgen.

Hoor de klokken op 't kerkplein schallen
is mij bij het ontwaken reeds opgevallen.
Deze week werd 'n sterfbed voorgesteld
onlangs vroeg leven daar om 't luistergeld.

Bladerden zij nog door albums vol foto's
proefden nog herfst, het toen, aten kano's.
Haar kinderen hielden van die oudere tijd,
van dagdromen, piano, trompetmuziekvlijt.

Uit hun gevel druipen gestaag nu waterlanders
het dorp loopt deels uit, zijn slechts omstanders.
Ik trek alvast mijn zijden herfstkleurige vest aan
schuifel om tijdig ook bij 't laatste pad te staan.

Er klinken zachte slaapliedjes, 'n wokkende wind
worden zij opnieuw herenigd, weer bemind kind.
De winter houdt zich hier begripvol nog verborgen,
het talud ligt in rust, deze dijk wacht zonder zorgen.

... i.m een dorpsgenoot, ze zijn het waard te gedenken ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 07-09-2018


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 115 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)