inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68675):

Monument

ik ken het vervallen graf lieflijk kind
waar ik ooit voor stond met mijn klas
het wordt door bloem en mos bemind
ja er groeien zelfs pollen en gras

het lag achter het opgehoogde puin
tussen de oever en de versleten brug
waar ik zat en krabde op mijn kruin
en dacht er is vast wel een weg terug

maar nu kijk ik uit over de vlakte
en lees in het notitieboekje van ma
wellicht denk je nu aan je lieve pa
die een monument voor hem hakte

Schrijver: Wijnand Raben, 29 mrt. 2019


Geplaatst in de categorie: emoties

5,0 met 1 stemmen 37



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)