inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68749):

TEGEN DE ANGST X

HET SCHREEUWT


De huizen waren met hun dans begonnen,
het bal met manke menuetten openend
en de zon, onderhand dit ritueel gewend,
dook weg in de rivier, belichtte onbezonnen

de wentelende stad – kermende kermistent,
waarin de hersenspinsels zich verdrongen
in het woordenvolle brein van een verwrongen
man, midden op de brug, zijn ogen afgewend

van het gevaar, de blik gericht naar binnen,
waar hij woorden wikt en weegt tot zinnen.

Onmachtig als hij zich voelt dit tij te keren,
wil hij desondanks het onheil nog bezweren.

Zoals men zegt: Het regent, het mist, het sneeuwt,
zo hoort hij uit de helle hemel hoe het schreeuwt.

Schrijver: Martin Kageling, 4 apr. 2019


Geplaatst in de categorie: schilderkunst

1,0 met 1 stemmen 32



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Martin Kageling
Datum: 5 apr. 2019
Bericht:En als je heel goed (tussen de regels door) kijkt, Max, zie je op die brug Franz Kafka staan en dat zou betekenen dat je 'het'/'hem' juist ziet. Bovendien staat er daadwerkelijk een 'dansend huis' aan de oever van de Moldau. Een beetje post-modern - net als dit gedicht, maar niet storend, mag ik hopen.
Gr
M

Naam:Max
Datum: 5 apr. 2019
Bericht:Knappe typering, Martin, van de getormenteerde ziel van een expressionist avant la lettre (correct me if I'm wrong).
Mank, kermend, verwrongen:
de onmacht die hij voelt als hij als enige het onheil ziet.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)