inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68892):

VERRADEN

Tegen de morgen ging het fakkellicht verwaaien,
het ochtendgloren bracht verkoeling met zich mee,
maar de stad zou pas ontwaken na een uur of twee,
als het volk de huizen voor Pesach ging verfraaien.

Een paar dronkaards naderden met veel lawaai en
liepen hem eerst voorbij, maar veranderden van plan:
'Hoorde jij niet bij die man?' – 'Ik? Ik weet nergens van!'
Verscheurend begon iets verderop een haan te kraaien.

Dat was nu al de derde keer realiseerde hij zich.
Eerst dat dienstmeisje, even daarna die soldaten.
Hij vluchtte weg met ondraaglijke schuld beladen,

uit schaamte voor het genadeloze ochtendlicht,
verdwalend in het labyrint van nauwe straten –
herhalend: verraden, verraden verraden.

Schrijver: Martin Kageling, 20 Apr. 2019


Geplaatst in de categorie: religie

2.5 met 2 stemmen 50



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)