inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69563):

BLAUWE TRAM

De volgende gedichten kunnen passages
bevatten van verontrustende aard.
Ouderlijk toezicht is daarom gewenst.

***
I
Eens was er roestbruin van de Blauwe Tram,
die reed tot aan het strand van Scheveningen.
Moeders stem begon vaak over God te zingen.
Vader nam de tram naar het kantoor van KLM.

De KW-laan had een tuin vol schaduwingen
met een afgeschoten stuk speciaal voor hem,
waar op een keer een kille worm een klem
van afschuw rond zijn keel liet wringen.

Veel meer dan toen een zomernamiddag
zijn vaders tram moest worden opgetild,
omdat een oude vrouw daaronder lag.

Zijn moeder had gehuild en schril gegild.
Hij voelde dat zij bang was dat hij ’t zag –
hoewel hij dat eigenlijk wel had gewild.

***
II
Eens was er een hond onder de tram gerend.
Hij had het niet gezien, wel over horen praten,
in enkele galmende portieken van zijstraten
waar hij honden aaide – deze was onbekend.

In bed lag hij van de behangwand afgewend.
Zijn ouders hadden een lichtje aan gelaten.
Dat hielp niet echt: hij hield hem in de gaten,
die koude hond naast hem – niet ademend,

maar met de ogen en de bek gesperd. Zijn tong
mee gekronkeld met de plooien in het kussen,
en zijn vacht vol plakkerige plekken rood.

's Ochtends plots een stem die in de stilte zong,
door de open brievenbus, met de hand ertussen:
van tante aan de overkant. Haar man was dood.

***
III
Vader wist zich zondag één maal te onttrekken,
maar moeder ging wel voor een tweede keer
en zong dan in haar eentje over God den Heer.
Dan ging hij met vader door draaimolenhekken,

de spoorrails over vergezeld van step en beer,
naar het park, want op zonovergoten plekken
viel daar altijd wel iets spannends te ontdekken.
Soms dreunde de grond onder het treinverkeer.

Grootvader logeerde en stierf toen in zijn kamer.
Dag en nacht klonk uit het bed een stil gestamel
en moeder huilde: 'Pa, ik kan je nog niet missen'.

Vader nam die dag geen tram naar zijn werk.
Voor het kerkhof moest hij extra naar de kerk.
Enige tijd durfde hij niet langs de tramremise.

***

Hoe onbekommerd is de kindertijd,
maar raak je ooit die beelden kwijt?

Schrijver: Martin Kageling, 10 jul. 2019


Geplaatst in de categorie: kinderen

3,0 met 2 stemmen 33



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)