inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70106):

Zicht

Zodra mijn denken stopt
bij jou
verzacht mijn gezicht.

Ik denk niet dat ratio ooit
het luik van mijn hart
krijgt afgedicht.

In niets geremd
bloedt het door
en ik ontkom
niet aan verlies,
het gaat aan jou verloren.

Mijn hart laat toe
ontsloten
door jouw woorden
die binnendringen
met eendere kracht
als van de felle zon
een razende zeewind
sleutels van muziek

Zacht wordt mijn gezicht
van de trilling die speelt
in elke zin
met verbeelding.

Het scheelt niet veel
of ik zie jou
met gesloten ogen.

Schrijver: Ludy Bührs, 12 sep. 2019


Geplaatst in de categorie: liefde

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)