inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70454):

Vrijezel

Een loner, jong- en vrijgezel
die droomt van vrij en vrijen en wel snel
staat met een boner dag en nacht te gluren
want pal naast hem bij de buren
woont en wacht een gezellin die zijn gemoed
en elk zijn vezel gloeien, groeien doet:
Het mooiste ezelinnengoed van heel het dorp
ligt hem - en dat maar op een steenworp -
toe te pronken vanuit haar klamme stalspelonken.

Hoe graag zou hij zijn g aan haar verliezen
terwijl hij daar hengstig staat te kniezen.
Zij maakt hem zo vaak lustvol aan het balken
dat het zijn baas niet zint
en hij het stomweg stalken vindt.

Morgen gaat hij hem daarom castreren:
dat, zegt hij, zal hem mores leren.
Zo zal hij zonder tomaten, als prudente prelaten
de vlezelijke liefde moeten leren laten.
Uitgespeeld het liefdesspel
hij voor altijd ongezelig, vrijgezel.

Schrijver: Guus Maris, 21 okt. 2019
21 okt. 2019


Geplaatst in de categorie: taal

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 102



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)