inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 71048):

de dag een bloem

mijn schaduw werpt een licht op de dag
ik ben opgestaan, en onder mijn lakens gekropen

wakker werd ik in een droom
vijf kinderen had ik, en stond aan het hoofd van een warm gezin
maar zo werkelijk als de nacht, wordt de dag nooit

geluk is een zwerende vinger; je weet dat het overgaat
maar de kwantummechanica verpestte het voor je
deeltjes, mensen, ze gedragen zich niet zoals je verwachten mag

is het een weeffout, of ben je gewoon gek?

mijn schaduw blijft licht op de dag werpen
tot ik hem pluk, tot ik hem pluk

Schrijver: Kevin Barnas, 26 dec. 2019


Geplaatst in de categorie: individu

2,0 met 1 stemmen 36



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)