inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 72041):

Het handje van de koningin

Op woensdag vond de koningin het saai op het kasteel.
Dus riep ze haar lakei en zei: Omdat ik mij verveel,
wil ik vanmorgen vroeg mijn trouwe inwoners ontmoeten
en met een hoffelijke handdruk zal ik ze begroeten.

Maar de lakei die snikte luid en riep: O majesteit.
Het is een ramp, nee een tragedie. O, wat een narigheid!
Vanaf vandaag mag u niet meer, nee nooit meer handjes geven.
‘t Is werkelijk waar, daarbuiten blijven alle mensen kleven!

Ze zitten vast aan takken en ook aan het tapijt.
En alles wat ze vastpakken raken ze nooit meer kwijt.
De boer van verderop zit met zijn hand vast aan het paard
en de kapper op de hoek kleeft aan de meesters baard.

De vingers van de kinderen plakken vast aan taart en koek,
en tot overmaat van ramp is Sjoerd al dagen zoek!
Hij raakte slechts de bus aan, toen die begon te rijden
maar kon daarna zijn pink niet meer van ‘t achterlichtje scheiden.

O koninklijke hoogheid, dit moet u echt niet doen.
Wuif vriendelijk vanuit uw koets maar geef geen hand of zoen.

De koningin sloeg deze wijze woorden in de wind
en op het hoekje van de straat achter het afzetlint,
daar wachtten Robbie, Leo Loes en Roos en Piet en Jantje.
Ze stonden netjes in de rij en schudden braaf haar handje.

Maar toen bemerkte de vorstin toch enigszins verrast,
dat zij niet meer bewegen kon, haar handschoen zat muurvast.
Ze trok van één, ze trok van twee en alle mensen trokken mee.
De bakker en de dominee, de dronkaard uit het buurtcafé,
ja zelfs de hotel employee.

En ‘s avonds kwam op het journaal dat deze mensen allemaal,
een stuk of zes of zeven, aan elkaar bleven kleven.

Gelukkig liep het toch goed af want met een emmer sop,
't is werkelijk waar, geloof het maar, loste de lijm weer op.
Nu groet de koningin voortaan slechts met een vriendelijk gebaar.
Want na een handdruk plakt de boel wellicht weer aan elkaar.

... Gedicht geschreven voor zowel kinderen als volwassenen in deze moeilijke tijd waarin we elkaar geen hand meer mogen geven. ...


Zie ook: https://monicahulsing.nl

Schrijver: Monica Hulsing, 27 mrt. 2020


Geplaatst in de categorie: kinderen

4,7 met 11 stemmen 88



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Belle van Zweymeltael
Datum:27 mrt. 2020
Bericht:Dank u zuster Monica
voor dit aardig rijmfestijn
ik ben verrukt,
moest onbedaarlijk lachen
en zal bij wijze
van een schoolaubade
ook binnenkort,
bij 't eindexamenvlaggen,
uw lied uit volle borst gaan declameren
hier op het schoolplein
- 't kan me ook niets deren -
vanaf de daken
zingend in den ronde
van 's ochtends vroeg
tot in de avondstonde
het kleine grut doet ook
op afstand mee
luidkeels, van lage e
tot hoge c

dank u, Monica,
tot ziens, tabé!

Naam:Adeleyd
Datum:27 mrt. 2020
Bericht:Plezant in deze moeilijke tijd.Bedankt daarvoor.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)