inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Mater dolorosa

Moeder Aarde Materia
Langs uw wangen waterstromen,
Vruchtbaar, storten zich vervuild.

Gegroefd gelaat zo diep bedroefd,
Het brengt gekloofd zelfs deze vloed
Die klieft, niet tot bedaren.

Geweeklaag van de deinzenden
Ontstijgt haar dichtbevolkte schoot;
Wie laat zich niet bedwelmen?

Wie zal uit haar midden wagen
De kromgestroomde lichaamslijn
Rechtopgaand om te buigen?

Zij zal haar eigen dochters nog
En zonen die haar verslinden
Zienderogen verstoten.

Hoort het gebulder voortgebracht,
‘Heb ik dat?’ vraagt zij vertwijfeld
Zich ervan afsluitend af.

Zo sta ik er nu alleen voor
Als een schildering gepijnigd,
Genageld aan wrang mineur.

Aangedaan door uw bewening
Rimpelt mijn gelaat natuur,
Een achtergrond die ’t al herschikt.

... Naar het 'Stabat mater' van o.a. G.B. Pergolesi en het 'Isenheimer altaar' te Colmar ...

Schrijver: Waldo Sinestra
7 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: religie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 28

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Wybe Sierksma
Datum:
4 jan. 2021
Met dit gedicht "Mater Dolorosa" en eerder ook al met "Actus Tragicus" biedt de dichter de lezer een vruchtbaar aanknopingspunt om na te denken over de vraag, van welke betekenis kan godsdienstig en hier dan m.n. Christelijk geïnspireerde kunst nog zijn voor de seculier ingestelde, zich aan wetenschap oriënterende en theoretisch denkende mens. Het zoeken naar een zinvol antwoord zou gebaat kunnen zijn bij een filosofische, cultuur-historische (om)duiding van de religieuze symboliek en theologische inhoud in het licht van de mens omvattende mens-natuurverhouding.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)