inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73509):

Het visrestaurant

Drie pinguïns uit een deftige buurt
hadden een limousine gehuurd.
Een grote met een flitsende kleur
en achter het stuur zat een echte chauffeur.

Die reed met hen naar het Noordzeestrand
want daar stond een heel chique visrestaurant.
Waar ze lekkere visjes serveerden
die de kok in de keuken flambeerde.

De pinguïns hadden zo’n reuze trek,
maar niet in gebakken lekkerbek.
Ze wilden een deftig en luxe diner
met kaviaar, paling en zalmfilet.

De ober zette eerst vissoep of tafel,
die ze snel weg slobberden met hun snavel.
De beesten waren totaal vergeten
om netjes hun soep met een lepel te eten.

Daarna kwamen toastjes met zalmpaté
onder een laag chocolade puree.
Met daar overheen, wel een beetje verdund,
een heerlijk wit sausje van pepermunt.

De deftige vogels die schrokten kordaat
de één na het andere vis van de graat.
Maar toen ze een harinkje kregen met friet
riepen de pinguïns: Die hoeven wij niet.

Wij komen van ver met de limousine
voor een heerlijke vis haute cuisine.
Van bruin geroosterde haaienvin,
maar haring met frites, dat is ons te min.

Ze lieten de ober de borden ophalen
en wilden geen cent voor hun feestmaal betalen.
Dus voordat de nota werd gepresenteerd,
zijn ze ‘m snel met z’n drieën gesmeerd.

Door de achterdeur welteverstaan.
Met de ober achter hen aan,
die struikelde over zijn eigen benen
omdat zijn klanten plots waren verdwenen.

In het steegje achter de molen
stond de limousine verscholen.
De chauffeur startte de motor vlug
en bracht de pinguïns naar huis terug

Nu denk je vast dat dit een fabel is.
Wel, dan heb je het helemaal mis.
Want zo gaat het aan de lopende band
met pinguïns die leven ver boven hun stand.

... Uit de serie kindergedichten. ...


Zie ook: https://monicahulsing.nl

Schrijver: Monica Hulsing, 3 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: humor

4,0 met 11 stemmen 120



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Nemo
Datum: 6 aug. 2020
Bericht:Wat enigjes en schattig, Monica
Het toeval wil dat ik in 't grijs verleden
Tussen zwart' en witte avondkleden
Gearmd ging met mijn lieve Erica
(Al heette ze Elisabeth, Marlies,
Elisabeth vonden haar ouders kies)
In Zandvoort ging naar een visrestaurant
Waar ik, een nitwit in de haute cuisine
Van zeegevangenen in een piscine
Gemarineerd een paling mocht verzwelgen
't Was tevens voor het laatst, vertel ik maar
Al was de smaak ervan allerminst raar,
Maar sinds mijn lange schaar van meerminliefdes
Vond ik geen paling meer als toen en daar!...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)