inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73607):

Maling

We moesten
omdat het in ons goestte

vlak onder woeste
baren naar de Sargossa mare

varen om ons daar
de kleine en de grote dood te paren.

Al aardig opgeschoten
na vele slobberige sloten

wat wuivend weiland
en het stroeve strand

verlieten we getwee
en hand in hand

ons tweede vaderland
nu proefden we het zoet van zee.

Totdat een kiel ons overgleed
een net het water overviel

en ons de das omdeed
die domme kotter ons achilleshiel.

Tussen grauw en gros garnalen
plots twee pols zo dikke alen

vissers blije bijvangst
ons beider diepe doodsangst.

Slachten om te leven
is velen om het even

en tot het in de dood verglijden
ligt een smachten en een lijden

voor mens en dier van alle tijden.
Maar om in zengend zout te wachten

je huid te voelen schroeien
tot aan je laatste krachten toe te loeien

daar heeft niemand oren naar
dat willen ze niet weten.

Oost-Indisch doof in hun geloof van vreten
willen ze mooi eten eten

maling
aan ons leed van paling.

Schrijver: Guus Maris, 11 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: biologie

4,0 met 1 stemmen 86



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)