inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73687):

Beloon

Hij grijpt al is ’t hem ongewoon
in haar nog maar even leven

naar de knekelende hand
die niet haar maar hem doet beven

laatste levenssteken van hun band:
“Ma wat ik nog wil zeggen

ik vind je hebt het goed gedaan
je kan het hoofd nu neer gaan leggen

met gerust hart op 't einde aan.”
En zij die altijd corrigeert, ze riposteert:

“Het moede hoofd.” Dan lijkt het of ze dooft
van allerlaatste kracht beroofd

tot zij zich hervindt met twinkelogen
de oude mond in krul gebogen:

“Het moede moederhoofd, kind.”
Het slot - en zacht - kent bitterzoet beloon:

“En je bent een lieve zoon.”

Schrijver: Guus Maris, 20 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,0 met 3 stemmen 112



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:kerima ellouise
Datum:24 aug. 2020
Bericht:rakend mooi...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)