inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

SEHNSUCHT

Mijn mooie doodsengel
staart vreemd en moedeloos
doorheen de tralies van mijn kooi -

want ik ben een kaalgevreten
doodsgedachte die huiverend
bescherming zoekt.

Mijn rilde engel,
tedere en tragische trawant,
kom nader nu en bréék de
duizend staven van dit ruige narrenrijk!
O dood, o hartstochtelijke bruid,
reik mij jouw hand,
druk zacht en tijdeloos
jouw lippen op de mijne,
zodat wij langzaam zinken
in een bed van zwarte rozen,
besprenkeld met jouw zoetste dauw.

... gepubliceerd in Restant onder de titel 'Sehnsucht' ...

Schrijver: Johan Corveleijn, 25 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)