inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73771):

Park

Een dag
De ogen grijs als as
Er wonen bladeren in zijn huis
Die afhangen van de zwaarste tak
De wilg is groter dan men weet
De vijver toont zich diep
En over het water zweven zwanen
Spoken zijn het
Gedroomd uit zijdeachtig wit
Eens verbrandden zij hun snavels
In de vlammenzee die onder het oppervlak
Verborgen lag
Nu gaan zij over zachte golven verder
En legt zich een kalmte langs de oevers neer
Daalt het duister over zelfs de laagste bomen
En verstaat zich evenzeer met het hoogst
Gelegen bladerdak

Schrijver: Andras Mebius, 28 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: natuur

3,0 met 4 stemmen 39



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)