inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73937):

Tederheid?

Nu het najaar zich aandient
vernauwt de wereld door de
hals van een zandloper van stilte
trage voorloper van de schemering,

de losgebroken kettingwind rukt
aan de lage tonen van de maanden
als roofdier ijsbeert in z'n hol.

Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen, hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek, als de
herfstsporen zich boven ons sluit.

En onder de glazen stolp van de maan
ontbrandt een geweldloos gevecht
tussen verwachting en vernieuwing
rechter in een tijdloos niemandsland.

Te dolen door de dakloze bladeren, die
spreken, plekken waar niemand komt, seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waarin we als dronken minnaars zijn vermomd.

De gezichten beginnen te vervagen, de
klank van onze stemmen is bijna ontkleurd,
sluimeren geheimen van het leven, schuilplaats
in eigen seizoenen, draagt een wisselende

tederheid zoals het wordt gegeven.

... Illustratie: Bron: SaesWeed ...

Schrijver: Pama, 15 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)