inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Witte nachten

Ik lag klaarwakker in een hagelwitte nacht,
onherbergzaam als een wijde oceaan.
Ik keek naar buiten en de sneeuw viel zacht
op de vaart die werd beschenen door de maan.

Toen dacht ik aan de mensen die ik zelden kan behagen.
En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen
wil weten hoe het werkelijk met me gaat.
Dat ik eigenlijk nooit antwoord geef
en dat de sneeuw nu vast blijft liggen op de straat.

Schrijver: koen Goovaerts
20 feb. 2021


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

4,0 met 3 stemmen 68

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Tsila
Datum:
21 feb. 2021
Email:
tsilalive.nl
Erg mooie mijmering.
Is het wat om het hele gedicht in de tt te zetten?

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)