inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Lea

een oude man die naar een bouwwerf gaapt
de razernij van koopjesjacht
een kamer waar je op je einde wacht
je mooiste ensemble hangt klaar
in een postume droogkuiszak

januari scheurt moedeloos voorbij
zoveel jaren bestaan, liefgehad
tot op het randje, je dagen gevuld
met ardeine genegenheid, zelfs
de Wehrmacht heeft je niet kleingetrapt

om dan zo naar je einde te moeten slepen
omringd door zwart-wit, sepia, morfinepomp
de vorm van een herinnering
een gure hemel die kruimels afscheid strooit

vadertje tijd zijn masker valt af
want hij trekt altijd het laatste woord
en ik, ik heb je graag gezien, tante

dat wist je wel

Schrijver: anoniem
Inzender: Michielsen M, 18 mrt. 2021


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,5 met 2 stemmen 50

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)