inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

De klos van het blikje

Het kind leerde al gebonden te leven
gebeten door krachten
zijn sprongen te nemen
op stukjes geen lichtjes
en zong het refrein mee van donker is mijn –

blik in mijn jaszak die rammelt met datjes
gegoten in asfalt met lijm dicht gesust

En de man verachtte de lichtjes
de wezen van feiten
gehackt en verlaten
was

– uiteindelijk –
het blik uitgekletst

En star was zijn bui-
ging z'n spil door de twee-
en híj was er géén..

... Tekening/ schets: MvM ...

Schrijver: MvM, 2 apr. 2021


Geplaatst in de categorie: individu

3,3 met 3 stemmen 79

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:
MvM
Datum:
4 apr. 2021
Dank voor je waardering en zienswijze MdL, het voegt toe.
Naam:
MdL
Datum:
3 apr. 2021
Hartelijk dank voor je heldere tekst en uitleg, Mirjam. Dat op zich verdient al respect.

Ik vroeg me in een onbewaakt moment af of je niet van origine een beeldend kunstenaar bent. Kunstenares, voor de critici.
Fiep Westendorp herkende ik wel. Maar kon het touw van het beeld niet vastknopen aan de pregnante expressie die je in je korte regels hebt gelegd. Daardoor behoudt je stijl een voile, een sluier van raadsels, iets enigmatisch dat ik soms bij het lezen van Anneke Brassinga ook had.
Je schets zou m.i. iets van het cryptische kunnen wegnemen door meer herkenbare elementen. Want je verwijzingen naar de ongetwijfeld zeer grote impact op de ontwikkeling van het kinder- en puberbrein liegen er niet om. Sterker nog, ik denk dat je daar een heel sterk punt hebt. Misschien ook heb je het in je omgeving zien gebeuren...kinderen die de weg kwijt raken door een on(der)ontwikkeld zelfbeeld zonder reflectieve vermogens en zonder voldoende ontwikkeling van hun vermogen tot abstractie. En daarmee gepaard gaande manco's in hun kritische vermogens...

Kortom, m.i. zou een gedicht, hoe buitengewoon origineel je ook schrijft, wel iets minder uitleg en toelichting mogen vergen. Maar dat is de mening van een meer op assonanties ingestelde poëet hoor!
Naam:
MvM
Datum:
3 apr. 2021
@Emiel, dank! Het is ook een beetje een puzzeltje.

@ MdL – Bedankt voor je reactie en de moeite die je hebt genomen om het te doorgronden. Ben ik blij mee.

Schets: de dunne armpjes zijn niets meer dan een Jip en Janneke soort van tekenen. Mijn focus is het handje (vlammetje – branden aan iets), het blikje (sardonische grijns – verbonden met een touwtje aan het kind), opgeheven hoofdje (opkijken naar iets/ onschuld – bolle toetje). Rug van kind (wegdraaien/ alleen zijn/ richten op blikje) en tot slot het petje (hint dat het een jongetje is, alhoewel ik zelf ook graag petjes droeg als meisje ;-). Moest wel grinniken om je naald. Had ook gekund. Tekening is bij plaatsing wat bijgesneden.

Gedicht: het kind is geplaatst in een (digitale) wereld met blikjes (zie hier zelf een kind voor me met een smartphone die zonder ingrijpen zichzelf daarin kan verliezen).

Wat hints:
'leerde al gebonden te leven' – vanaf peutertijd verbonden zijn

'blikjes'
inkijkjes in (bewerkte) foto's/ filmpjes/ onechtheden waar kinderen vaak mee beginnen
smartphones e.d.

'zijn sprongen te nemen' – een kind leert met sprongen spelen.. zijn sprongen in de digitale wereld kunnen doorslaan naar vermindering van contacten met vriendjes (lichtpuntjes) tot afzondering.

'op stukjes' – bijvoorbeeld social media/ tiktok/ facebook
'refrein meezingen' – maalstroom waarin het kind opgroeit en voorbeelden ziet
'donker is mijn blik' – negatieve effecten/ depressiviteit van soms al jonge kinderen/ etc..
' gegoten in asfalt' – meningen die voor waar worden aangenomen en bij hordes worden gedeeld

'En de man' – 'en' is de verbinding tussen het opgroeiende kind naar de man die hij wordt. (deel je mening dat er een vader in kan worden gezien. Dit kan ook: als cirkel/ terugkerend fenomeen)

'datjes' – gekozen voor 'datjes' om het verder weg te laten wijzen van de persoon. Had ook ditjes kunnen staan. Staat ook voor kletspraatjes/ kletskoek

'spil door de twee' – gehackt is hij afgesneden van zijn leefwereld en verstarde in zijn eenzaamheid. Hij was niet de spil van zijn eigen bestaan, maar het blikje.

Hoop dat de tekens bij de rebus het een stuk leesbaarder maken. In heb er in bij plaatsing bewust niets bijgezet met de hoop het cryptische te laten doen denken.
Naam:
MdL
Datum:
3 apr. 2021
Nou nou, Mirjam, je stelt ons wel voor raadsels.
Een rebus zonder tekens of richtingwijzers...
Eén ding moet gezegd: origineel is het wel, evenals je tekening.

Poging tot duiding: we zien op de rug het silhouet van een kindje met petje op het lange haar. Het jongetje of meisje steekt een draadvormig dunne rechterarm schuin omhoog en steekt met een naald naar iets dat als een open sleuf uit het blik hangt...

Tot zover je schets.
Maar dan je woorden!
Sprongen nemen, lichtjes i.p.v. stukjes, terwijl het donker de overhand heeft...een jaszak met datjes i.p.v. ditjes. Is de man de vader die het kind met de lichtjes negeert? Ook z'n spil, in de laatste strofe, doet nogal omineus aan. Misschien kun je ons wat tips van je sluier oplichten?
Naam:
Emiel Warswater
Datum:
3 apr. 2021
Ik proef de sfeer Mirjam, het is evenwel een beetje een puzzel, maar dat geeft niet.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)