inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Aan het bed van de dichter

Dwalen, en niet verdwalen
zo spreekt zijn stem, zachtjes
een beetje bedeesd, in korte zinnen

klinken zijn woorden, en zij luistert
aandachtig, naar wat hij te vertellen heeft
liggend in zijn bed, ziek in laatste adem

hij vraagt haar naar de zee
zij vertelt hem over golven
meeuwen boven de einder

en spelende gedachten
kinderen die naar de zon lachen

zij laat hem foto’s zien
hij pakt haar hand in de zijne
die uit een korte stilte komt

land met de stenen horizon
waar verhalende wolken zwijgen
om het licht door te laten

heb jij die vrouw gesproken
vraagt hij, maar nee
er is niets meer uit te leggen
haar stemgeluid blijft sereen
in de kalmte van haar boezem

ze is er niet meer, van hier
vertrokken de zon achterna
op zoek naar nieuwe liefde

hij kijkt haar aan met lede ogen
aan de trage woorden van protest
hangt het beeld van zijn geliefde

in de intieme wildernis
van een gedachtedroom
ziet hij het gezicht van zijn geliefde.

Schrijver: mobar
6 okt. 2021


Geplaatst in de categorie: liefde

4,9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 49

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)