start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3209)
adel (48)
afscheid (1712)
algemeen (1885)
bedankt (139)
biologie (66)
dieren (688)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5139)
erotiek (632)
ex-liefde (573)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2462)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2707)
heelal (246)
hobby (80)
humor (1289)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1084)
internet (85)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (445)
lichaam (348)
liefde (9133)
lightverse (1092)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (868)
mannen (137)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (430)
muziek (550)
mystiek (771)
natuur (3007)
ollekebolleke (202)
oorlog (688)
ouders (333)
overig (1295)
overlijden (1203)
partner (217)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (333)
psychologie (4067)
rampen (149)
reizen (544)
religie (1227)
schilderkunst (284)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (146)
spiritueel (229)
sport (322)
sterkte (67)
taal (829)
tijd (1464)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (269)
valentijn (94)
verdriet (1105)
verhuizen (52)
verjaardag (185)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (536)
vrijheid (854)
vrouwen (400)
welzijn (433)
wereld (536)
werk (152)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (339)
ziekte (794)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4181):

Ik heb de maan aan een touwtje gebonden.

Ik heb de maan aan een touwtje gebonden
en wil er zo eens een hele dag mee gaan.
Vanaf mijn balkon tot de late avondstonden,
we zullen geen moment stil blijven staan.

Mijn maan is soms geel en dan weer wit
speelt met de klok in kwartieren en uren.
Het touwtje gaat omhoog en laag en dan dit,
mijn maan laat zich niet zomaar begluren.

Ik heb de maan aan een touwtje gebonden
het snijdt in mijn huid, spant om mijn hand.
Die grote ballon heeft hemel en aarde verbonden
trekt mij mee van het ene naar het andere land.

Mijn maan kleurt de avond en roept de uil
wandelt op paden en neemt schaduwen mee.
Vecht met de wolken, dan zichtbaar, dan schuil
knipt het touwtje door en verdwijnt in zee.

Ik had de maan aan een touwtje gebonden
maar achteraf was dat geen goed idee.
Als ik nu naar hem kijk raak ik opgewonden
adembenemend zijn schoonheid, zijn vlekken in spé.

Schrijver: henk knibbeler, 29-03-2004

h.knibbeleratplanet.nl


Er zijn twijfels over de authenticiteit van deze schrijver.



Geplaatst in de categorie: vrijheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 491 keer bekeken

1/5 sterren met 7 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)