inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4420):

Verdomd ik was een prutser

Dit was het dan zij ze
en gooide de deur dicht
met een appel in de mond
haar shirt op half zeven.

De trap naar beneden glom
onder mijn voeten en ik
zonk de nacht weer in met
de maan als spion van eer.

Beweging van mijn schasuw
leek op stalken van het licht
verdomd ik was een prutser
had mijn avond stuk gepraat.

Een merel zong mijn ochtend
terwijl ik bij de linde sliep
haar wandeling was al begonnen
mijn achterstand al vastgesteld.

Schrijver: Henk Knibbeler, 30 apr. 2004
30 apr. 2004


Geplaatst in de categorie: liefde

2,7 met 17 stemmen 1.022



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)