inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 6535):

terwijl moeder kookte...

het stukje grond was niet erg groot
en de aarde was niet zo zwart
maar ik was blij dat ik zaaien kon
enkele weken na vader zijn dood

opa had mij de zaadjes gegeven
van spinazie, worteltjes en sla
achter het schuurtje was het warm
dit was mijn stukje, óók mijn leven

de bedjes lagen als grafjes gespreid
keek bijna de plantjes uit de grond
als ik even opzij ging zag ik moeder
staan aan het fornuis, ze had geschreid

het zand was warm aan mijn knietjes
en de vogelkers ruiste achter mij aan
telde de stenen, miste zijn armen en
zaaide ook wat vergeet-mij-nietjes

mijn moestuintje kwam stil tot leven
telkens telde ik weer een plantje erbij
na een regenbui werden kuiltjes gedicht
die zomer zal ik aan niemand vergeven

Schrijver: Henk Knibbeler, 27 feb. 2005


Geplaatst in de categorie: verdriet

4,2 met 12 stemmen 1.047



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)