start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3226)
adel (48)
afscheid (1719)
algemeen (1894)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5156)
erotiek (632)
ex-liefde (575)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2479)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (91)
individu (1087)
internet (85)
jaargetijden (1490)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (583)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9159)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (139)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (778)
natuur (3023)
ollekebolleke (210)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1316)
overlijden (1212)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (335)
psychologie (4077)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (240)
sport (323)
sterkte (69)
taal (835)
tijd (1471)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (186)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (542)
vrijheid (855)
vrouwen (401)
welzijn (439)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 8226):

afvallig

hoe wist ik dat, terwijl zij zwaaide
in de richting van haar geliefde, er
subiet een kentering optrad welke
zichtbaar haar hart doorkliefde…

in haar gedachten was nog plaats
geen overbodige luxe, maar toch
naast de ruim ingenomen leegte
nam ik enige positieve prikkels waar

een stoel zo vlakbij haar gaf lucht
althans, mijn ogen wapperden meer
en de waarneming was helder, ja
zeer helder, ze was bloedmooi, dat

en meer nog het strijklicht langs haar
vertaalde waar de reis heen zou gaan
mijn bogen van slepende voeten, zo
als een engelse wals dweept met violen

zij in de tussenpasjes rakelings lacht
en met haar verlaten woorden berust
in onverwacht heldere ogenblikken die
altijd in een verkeerd daglicht staan…

Schrijver: Henk Knibbeler, 08-09-2005


Er zijn twijfels over de authenticiteit van deze schrijver.



Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 666 keer bekeken

4/5 sterren met 14 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)