inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 8.929):

zwarte zwanenzang ...

de zwaan zei tegen mij
kom met me mee, de golfjes
zijn niet zo sterk
maar ik twijfelde nog..
immers nergens had ik zo'n
mooi onderdak en bescherming
dan bij jou,
nu is alles losgeslagen
en deert de wereld niet meer
jouw liefde bood mij uitzicht
mijn zoon was mijn baken

de zwaan wacht nog even
poetst haar veren en knikt
herinner je nog de zwarte zwaan
zo mooi, zo passievol en toch
gedoogde hij onze aanwezigheid
jij danst in mijn ogen terwijl
ik het einde echt nabij..
spaar je enige aanblik nog,
zonder tranen ga je ook dood

worstel niet met mijn lichaam
weet hoe stof er uit kan zien
ik dank je, bid je om je liefde
maar lees dit nu al zonder mij
ja, mijn vaderschap was eerlijk
mocht niet echt mijzelf zijn
hoeveel houden kun je van hen
wanneer sterf je van de pijn
had ik maar om hulp gevraagd..

Schrijver: Henk Knibbeler, 17 Nov. 2005


Geplaatst in de categorie: afscheid

4.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 4.909

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Ruurd van der Weij
Datum:
18 Nov. 2005
Email:
r.a.van.der.weijrug.nl
Tja, veel sterkte dan maar, zou ik zeggen.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)