inloggen
voeg zelf poëzie toe dichtwoordenboek

dichter:Seerp Anema

1875 - 1961

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde poezie (nr. 1):

Moed

O, laat mij gaan, waar gindse duinen rusten,
waar koele westenwind nauw ademhaalt
en matte herfstzon zilvertintig straalt
en vrede murmelt aan de kalme kusten!

Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.

Want achter al mijn kwijnen en mijn klagen
trilt in mijn hart nu hoog, dan somber diep,
maar steeds, - een toon van nimmermeer versagen!

Omdat mijn Heiland bij mijn naam mij riep
en heeft gezegd, dat ook voor mij zal dagen
het leven, dat Hij in zijn sterven schiep!

Schrijver: Seerp Anema
Inzender: Redactie, 3 jun. 2017


Geplaatst in de categorie: religie

3,7 met 3 stemmen 1.385



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ena Silvis - Anema.
Datum:29 sep. 2017
Bericht:Wat een prachtig gedicht van deze neef van mijn
opa ! Ik voel me zeer verwant met deze gedachten.Een toon die moed geeft en inspireert!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)