inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 5190):

Mensenogen

Ik houd van ogen door weemoed gewijd
Ik houd van ogen die hebben geschreid
Die hunkerend uitzien van groot gemis
Of starlings staren van droevenis.

Ik houd van ogen die prachtig spontaan
Van grote smart naar geluk willen gaan
Die moe van gemijmer in avond’lijk land
Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.

Maar God’lijk de kijkers die schreiens gereed
Schitteren en zingen hoog boven hun leed
‘t Zijn zij die der zielen ellende bevroên
die lachen om and’ren geen zeer te doen.

Schrijver: Alice Nahon
Inzender: L.G. Vreugdenhil-Kuiler, 2 jun. 2019


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,2 met 25 stemmen 6.516



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)