inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1616):

TOEN IK ROZEN KREEG

Rozen, ik vind u droef,
Rozen, mijn tranen breken
Uit ogen, die anders stroef
En onverbreeklijk keken.

Rozen, uw wit en rood,
Fel in de lucht opbloeiend,
Schijnt mij géén morgenrood
Van nieuwe liefde, ontgloeiend.

Maar toch, ik vraag: Bloei door,
Bloei door in mijn nabijheid:
't Is of 'k u fluistren hoor
Het gouden woord van Vrijheid.

Vrijheid van iedereen,
Van mensen en van dingen,
Om, voor Mij-zelf alleen,
Mijn heerlijk Vers te zingen...

Ach, 't allerlaatste is dit
Van àl die mooie liefde:
Hij, die iets liefs bezit,
Is blijer dan wie liefde.

Verzen I

Schrijver: Willem Kloos
Inzender: JM, 2 sep. 2006


Geplaatst in de categorie: vrijheid

3,1 met 14 stemmen 3.315



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)