inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1520):

SONNET

Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen,
Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen
Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen
Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên.

En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen...
'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.

Uw adem vaart mij aan! gij zijt verschenen,
Ik zie uw ogen in mijn ogen gaan;
'k Hoor in de wind, die langs mijn ruiten henen

En door de schouwe klaagt, uw woorden aan,
Zó vreeslijk droef en teer, dat 'k u zie staan,
Met bukkend hoofd, om in mijn arm te wenen.

De Nieuwe Gids

Schrijver: Lodewijk van Deyssel
Inzender: JM, 2 sep. 2006


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

4,0 met 5 stemmen 1.172



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)