inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1730):

Dat was niets meer...

Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ‘t avondver:


niets meer dan plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente, in het wordend donker
gelijk een ster;


niets meer dan ‘t kraken van kleine voeten
op ‘t wegegrint, en, om mij te groeten
een licht gegil… -
En toch voldoende, om hoe vele dagen,
niet meer te klagen, niets meer te vragen
en stil te wachten, wat komen wil…..

Schrijver: Pol de Mont
Inzender: adm, 29 dec. 2006


Geplaatst in de categorie: kinderen

3,5 met 13 stemmen 1.735



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)