inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1778):

Iris

Over het grauwe golvend bergland joegen
De angstig zwangre wolke' hun nacht, - de wilde
Donder loeide - en de doffe echo's rilden,
Tot zij hun roffel uit alle rotsen sloegen.

Maar waar tot mij de hemel boog, daar tilde
De lucht haar zware wimpers op, - haar voegen
Barstten open - en brede stralen droegen
Het druipend goud op 't hoogland, waar het trilde.

Toen groeide over mijn duizlend hoofd uit vale
Diepten een purpren vlam, die langzaam steeg,
Om als een blonde engel naar 't licht te dalen.

0, dat mijn lied die lichte vleugels kreeg!
Dat het als Iris uit de nacht kwam stralen -
Zijn glans als 'n engel naar de toekomst neeg!

Eerste oogst (1912)

Schrijver: C.S. Adama van Scheltema
Inzender: JM, 14 jan. 2007


Geplaatst in de categorie: literatuur

2,6 met 11 stemmen 3.308



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)