Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg zelf poëzie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 5271):

Sonnet

Nog blozen mijn wangen en gloeien mijn ogen
En zweeft om mijn lippen de vrolijke lach.
Toch zijn me een voor een alle dromen ontvlogen
En weg is de hoop op een betere dag.

Nog steek ik het hoofd ongedeerd in den hoge
En scherts ik en juich ik bij vriendengelag.
En toch zag ik iedre verwachting bedrogen,
Met ieder geloof dat in ‘t binnenst mij lag.

Geen roem of geen rijkdom gold ooit mij een hemel;
Veel heb ik, helaas, op de vriendschap betrouwd,
‘t Paleis mijner toekomst op liefde gebouwd,

En ‘k wandel allenig door ‘t aardse gewemel…
Ach! baat er geen balsem ‘t verouderd gezicht,
‘t Gerimpelde hartje blanket men zo licht!

Schrijver: Johan de Laet
Inzender: Redactie, 12-10-2018

infoatgedichten.nl


Geplaatst in de categorie: spijt

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1326 keer bekeken

3/5 sterren met 10 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)