Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg zelf poëzie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2574):

De vulkanen

Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen

De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het land,
Zijn verten en zijn tijden,
Staan zij geplant,
Ontzaglijk en alleen.

De wolken uit
En nevelrijke streken,
Aan elk geluid,
Aan elke drift ontvlucht,
Rijzen zij op
In ‘t morgenlicht, en steken
Hun gave top
De stilte in van de lucht.

Tot van zijn vuur
Om hun rijzige leden, -
Het middagse uur
de felle vlagen slaat,
Tot in de nacht
Met zijne onaanzienlijkheden
De late pracht
Van ‘t zonlicht ondergaat.

Illustratie: ... staan zij geplant, ontzaglijk en alleen...Schrijver: Jan Prins
Inzender: adm, 22-05-2009


Geplaatst in de categorie: wereld

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1276 keer bekeken

3/5 sterren met 11 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)