inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 3290):

Beeld uit het verleden

Ik mocht haar handen kussen, sprakeloos.
Mijn handen slopen langs haar slanke voeten.
Zij zag mij aan, daar was in dat ontmoeten
van onze blikken iets genadeloos.

Haar blik zei neen: met zekerheid, niet boos -
haar mondje lachte wijl ze mij deed boeten
mijn overmoed, en 't was een wreed verzoeten
van een heel lange en even bittre poos.

Toen zei ze: ,,Zeg eens wat!" en 'tgeen ze zweeg
was „mooiprater", als een knap strateeg.
En 'k vond en sprak dit buitenaards gefemel:

,,De Hel is een heel oude, en domme straf.
Zend iemand in het vagevuur, met af
en toe een kleine wandling in de hemel."

Parlando (1930)

Schrijver: Edgar du Perron
Inzender: adm, 23 mrt. 2012


Geplaatst in de categorie: filosofie

2,8 met 8 stemmen 805



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)