inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 100):

Nachtbloesems I

I

In dons van wolkjes glijdt ginds
De zilveren sikkel der maan;
Die schijnt een gondel, een bootje,
Dat vaart op de blauwende baan.

De wolkjes schijnen de golven,
Witgekuifd, met luchtende tint,
En de sterren zijn zo schone leliën
Als niemand op aarde vindt.

Was die gondel mijn levensbootje,
Ik nam je, mijn lieve, er in mee,
En wij zwierven daar hoog in den hoge,
Alleen op de onmeetlijke zee.

En had ik genoeg van je zoentjes,
Genoeg woordjes van liefde gehoord,
Ik nam je, een, twee, drie, in mijn armen,
En... gooide je over boord!

Nachtbloesems (1884)

Schrijver: Louis Couperus
Inzender: D.H., 21 jan. 2002


Geplaatst in de categorie: emoties

2,1 met 49 stemmen 5.517



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)