inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 3520):

Judith

Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.
Zij bond het hoofd, na dit moment van vreugd,
In bonte doek, sprak: ‘Ere zij de Heer’
En gaf het der slavin, die 't steêwaart bracht.
Toen sloegen de Hebreeërs 't ordloos heir,
't Hoofd hing te pronk, Judith in pracht van jeugd
Had Holofernes lief, haar moord veracht.

Natuur en Leven (1900)

Schrijver: Frans Bastiaanse
Inzender: Redactie, 27 Jan. 2013


Geplaatst in de categorie: misdaad

3.8 met 4 stemmen 960

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:arthur bastiaanse
Datum: 3 Dec. 2015
Emailadres:arthurbastiaansetiscali.nl
Bericht:Als zoon uit 2e huwelijk van in 1947 overleden vader, bracht Mij vanuit een spiegelbeeld van (h)erkenning de liefde voor kunst en natuur.
Het bracht zijn Gave deze gevoelens in beeld te kunnen vertalen ...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)