inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 204):

De Noordewind

De wind waait hoog en kent de mensen niet.

Hoog wil ik stijgen met de Noordewind,
boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht
der volle straten. Weg! het warm gewoel,
de weke druk van mensen om mij heen!

Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij,
dat er geen liefde en lachen om mij is,
geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen
geen weekheid en geen weemoed en geen lust.

'k Wil eenzaam stijgen in de Noordewind,
die in de kille nacht gestadig waait
groot en onwetend.
Stijgend wil ik neerzien
met koude blik en onbewogen mond
op wat voor eeuwig wegzinkt onder mij.

En als de passies, die 'k heb liefgehad,
zich aan mijn kleedren hechten en 't gelaat
met schreien heffen en mij angstig vragen,
hen niet alleen te laten in den nacht ...

dan zal ik zwijgend hun gekromde handen
losmaken van mijn kleed, - en als zij vallen
zal ik niet sidd'ren bij den doffen slag ...

maar zingend rijzen in de koude nacht.

Van de passieloze lelie(1901)

Schrijver: Frederik van Eeden
Inzender: H.M., 17 jun. 2002


Geplaatst in de categorie: individu

3,9 met 26 stemmen 3.572



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:fred gesquiere
Datum:11 mrt. 2003
Emailadres:fred_gesquierehotmail.com
Bericht:leuke site.
warre borgmans toert dit seizoen rond met 'schone woorden klinken zo',
en dit gedicht heeft hij aan zijn keuze toegevoegd:
vrij zijn, onthaasting avant la lettre?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)