inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 391):

Het lied des storms

Door 't woud der pijnen kreunt en zucht de wind,
En machtig wuiven de gepluimde toppen,
En strooien rond de zware schilfer-knoppen,
Die stuiven over 't knerpend naalden-grint:

En uit het hemel-groen dier ruige koppen,
Die schudden: ja, en neen, van woede ontzind....
Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,
Dat van een groots ontzag de borst voelt kloppen:

"De duizend, die zichzelf nooit wezen konden,
Bezitten saam één waarheid, die hen bindt -
Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden;

Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint,
Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden,
En weet, dat hij voor zich slechts waarheid vindt."

Mathilde

Schrijver: Jacques Perk
Inzender: PdG, 28 jan. 2003


Geplaatst in de categorie: individu

3,3 met 22 stemmen 2.529



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)